Wspólnoty Europejskie nie posiadają pełnej kompetencji prawotwórczej, jest to bowiem wyłączne uprawnienie państw. Nie mogą stosować dowolnych środków, choćby dla osiągnięcia celów wyznaczonych Traktatami Konstytucyjnymi. Wyłącznymi dysponentami zakresu kompetencji Wspólnoty Europejskiej pozostają państwa członkowskie, co w konsekwencji oznacza, że Wspólnoty opierają się w swym działaniu na zasadzie ograniczonej kompetencji własnej.

Głównymi instrumentami prawnymi służącymi rozwojowi i stosowaniu prawa Wspólnoty Europejskiej są uchwały Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej.

Wiele z omawianych aktów pochodzi od jednego organu. Jednak zdarza się, że dwa lub więcej organów wspólnotowych działa wspólnie, uchwalając akty zwane porozumieniami lub wspólnymi deklaracjami.

Są to środki bardzo często używane w celu kształtowania wzajemnych stosunków pomiędzy tymi organami, a więc z zakresu spraw proceduralnych i organizacyjnych.

Od innych decyzji podejmowanych przez organy odróżnia je mniej lub bardziej kontraktowy charakter, będący podstawą ich wiążącego charakteru.

Ostatnim elementem cechującym zobowiązanie prawne jest wpływ na praktykę instytucji wspólnotowych.

autor: Kupieckupi.pl