Kupując niegdyś telewizor, nikt nie martwił się co się z nim stanie gdy się zużyje i nie będzie nadawał do regeneracji. Obecnie sprzęt RTV jest coraz tańszy, dlatego chętniej go zmieniamy na nowy, jednak czy zastanawiamy się, co stanie się gdy telewizor się popsuje, czy on w ogóle nadaje się jeszcze do naprawy.
Jeszcze do niedawna sprawy związane z ekologią nie znajdowały się w centrum uwagi producentów i użytkowników wyrobów. Tymczasem produkty high-tech uznawane za największe cuda techniki dzisiejszych czasów funkcjonalnie starzeją się w niespotykanym tempie.
Nic więc dziwnego, że góry elektroniki trafiające na wysyp są coraz większym zagrożeniem, zawierają przecież m.in. groźna pierwiastki i substancje - ołów, rtęć, chrom itp. Obecnie ponad 90% uszkodzonego sprzętu elektrotechnicznego w skali świata trafia do wysyp. W USA zaledwie 11% komputerów jest poddawanych recyklingowi. Tak jest z większością elektroniki .
Jak zatem skutecznie ograniczyć górę odpadów na wysypiskach w krajach najbardziej rozwiniętych ? Nie jest przecież dobrym wyjściem eksport odpadów do krajów Trzeciego Świata, który jednak - niestety – kwitnie w najlepsze. Półlegalny przemysł recyklingowy ma się w wielu krajach Azji i Afryki całkiem dobrze i dostarcza zajęcia coraz większej liczbie ludzi w Chinach i Indii.
Są tylko dwa sposoby, które doprowadzą do ucywilizowania narastającego problemu i gruntownej poprawy sytuacji. Zdecydowanie znowelizować ustawy i stosować technologie i materiały bardziej przyjazne środowisku. Oba kierunki w pełni kompatybilne.
PRAWO JAPOŃSKIE
W Japonii w kwietniu 2001 r. uchwalono prawo, w myśl którego m.in. już samo zostawienie popsutego telewizora w miejscu niezgodnym z przepisami podlegało karze grzywny w wysokości 10 mln jenów lub karze do 5 lat więzienia. Prawo to uznano jednak za zbyt restrykcyjne i postulowano trzyletni okres przygotowawczy przed wprowadzeniem prawa w życie. Parlament Europejski w maju 2001 roku podjął prace nad nowymi dyrektywami dotyczącymi zielonej elektroniki. Powstała Dyrektywa WEE 202/96/EC o odpadach z wyposażenia elektrycznego i elektronicznego oraz RoHS 202/95/EC o zakazie stosowania niebezpiecznych substancji w wyposażeniu elektrycznym i elektronicznym.
Czy takich przepisów można spodziewać się również w Polsce?